Z chwilą przejęcia Grudziądza przez władze polskie w dniu 23 stycznia 1920 roku, na Górnym i Dolnym Cmentarzu dalej dokonywano pochówków żołnierzy niemieckich oraz jeńców armii carskiej, którzy umierali w grudziądzkich szpitalach polowych. Jednocześnie nastąpił szybki napływ rannych i chorych żołnierzy polskich oraz jeńców armii bolszewickiej z oddalonego o kilkadziesiąt kilometrów frontu walk. Wytyczeniem nowego cmentarza zajął się kapelan wojskowy ks. dr Władysław Łęga, organizując w ten sposób Dolny Nowy Cmentarz Garnizonowy. Podczas inwentaryzacji grobów wojskowych i wojennych w 1922 roku stwierdzono tu 7 nagrobków żołnierzy rosyjskich i 80 grobów żołnierzy polskich.
Rozwijający się w okresie dwudziestolecia międzywojennego garnizon grudziądzki spowodował napływ do miasta ogromnej liczby żołnierzy. Przechodzili oni tu rożnego rodzaju szkolenia oraz odbywali zasadniczą służbę wojskową. Przy tak dużym skoncentrowaniu wojska często dochodziło do zgonów na skutek wypadków oraz chorób. Żołnierzy tych chowano na Dolnym Nowym Cmentarzu Garnizonowym. Obecnie zachowały się 142 groby żołnierzy pochodzące z okresu 1921 – 1924. Pozostałe groby zostały zniszczone w okresie walk o Grudziądz w 1945 roku. Na ich miejscu spoczywają żołnierze Armii Czerwonej, polegli w czasie zdobywania Grudziądza w 1945 roku.